Just another WordPress.com site

Τελευταία

Χρόνε αφέντη …

Ήθελα και να κάτεχα, Χρόνε, ποιάν έχεις μάνα …

Κι αν έχεις μάνα κι αδερφούς, εγνώρισες πατέρα ;

Είσαι κι εσυ σα τζοι θνητούς γή του Θεού μας μοιάζεις?

Έχεις εσυ δικολογιά, τρέχει στσι φλέβες αίμα ;

Εγύρεψες, εγεύτηκες μαξούλι τση αγάπης ;

Έχεις την έγνοια σε φιλιές, έρωντες και παρέες?

Γιάντα ‘σαι ανήμερο θεριό , απού σε τρέμουν ούλοι ;

Γυρίζεις ρόδα που γυρνά ολόκληρος ο κόσμος

Και στο σανίδι τση ζωής τσι φορεσιές μοιράζεις…

Μόλις φασκιώνουνε μωρό, σκολειού ποδιά του βάζεις

Κι ώστε να βάλουν νυφικά γή να ντυθούν γαμπρίκια…

Τσοι βάνεις να στολίζουνται στσοι γάμους των παιδιών τους

Κι απώς τσι ώρες σου καλείς να ράψουν μαύρα ρούχα …

Παιδιά να ντύσεις ορφανά , μάνες μοιρολογίστες…

Σ’ούλους να βάλεις σάβανο …καημό ‘χεις για ν’ αρνέψεις !!!

Παρακαλώ σε μη γλακάς τη ρόδα που π’αφεντεύεις

αγάλια – αγάλια γύριζε μα πάλι αφεντικό ’σαι !!!

Άσπρα τσ´αθρώπους ντύσε τσι κι άσε να τα χαρούνε…

Να μη ζορίζεσαι κι εσύ να ράβεις να ξηλώνεις !!!

Γιώργης Γαγάνης

Advertisements

Πλατεία Μεσοχωριά… Ατσιπόπουλο Ρεθύμνου !!!

Μια ιστορία θα σας πω για μια μικρή πλατεία

Στη μέση στ’Ατσιπόπουλο δίπλα στη Παναγία !!

Το κέντρο είναι του χωριού μη μ-πω του κόσμου ούλου…

Πλατεία μου Μεσοχωριά, καρδιά τ’ Ατσιποπούλου!!!

Εδώ εμεγαλώσανε πολλές γενιές κοπέλια …

Και γροίκας από το πρωί φωνές, χαρές και γέλια !!!

Θαρρώ’χε και την «Αγορά» σε μαγαζιά περάσει …

Είχε ό’τι θέλει ένα χωριό στη ζήση να χορτάσει!!!

Μπακάλικο είχε ο Μηνάς πολλώ λογιώ καλούδια…

Κι όλο στσι τσέπες ψάχναμε λεφτά για τα γλυκούδια!!!

Το φούρνο είχε ο Κωστής κι ευώδιαζε ο αέρας…

Και η Πιπίτσα σού’ λεγε τα νέα τση ημέρας !!!

Και ο Γιαννούλης ο Στελής είχε κρεοπωλείο…

Για εκείνηνά την εποχή ήτανε μεγαλείο !!!

Δίπλα ο Γαγάνης σουβλατζής, κουρείο, καφενείο

Να φας να πιείς να κουρευτείς δεν σας το λέω αστείο !!

Δεκαπεντάρη το χωριό είχε το πανηγύρι…

Εδώ τη λύρα παίζανε στση Παναγιάς χατίρι !!!!

Ο Μάρκος παραδίπλα μας είχε ταχυδρομείο…

Μ’ένα καλό μπακάλικο… το σύνολο ήταν δύο !!!

Δυο τα καζάνια τση ρακής τα στράφυλα να βγάνεις…

Πετρακογιώργης για πολλά κι ο Παπατζανογιάννης!!

Κι ήντα να πρωτοθυμηθώ μα κι αν ξεχάσω πάλι…

Σ αυτό το τόπο βρίσκεται ανάπαυλα μεγάλη !!!

Κείνα τα καλοκαίρια μας και ποιος να τα ξεχάσει..

Που ούλη τη μέρα παίζαμε ίσαμε να βραδιάσει!!!

Φωνάζανε οι χωριανοί που τσ’ενοχλούσε η μπάλα…

«Εις στο Χριστό να παίξετε μη πιάσω τη ντιχάλα» !!!!

Μα εμείς για τέρμα είχαμε του Γιαννακιού τη πόρτα

Γήπεδο η πλατεία μας και ας μην είχε χόρτα !!!

Τα γόνατα μας σπάσαμε σε τούτη τη πλατεία

Γι αυτό μεγάλοι γίναμε άντρες σα ντα θηρία…

Όμως τα χρόνια πέρασαν και οι καιροί είναι άλλοι

Ρήμαξε η Μεσοχωριά κι έκανε μαύρο χάλι !!!

Τα χρόνια που περάσανε μας φέρανε τα άλλα…

Άλλαξε τρόπους το χωριό ξεφούσκωσε η μπάλα !!!

Φεύγουν τα χρόνια πέρασαν και φτάνουμε σε τούτα

Πού ν-τα κοπέλια του χωριού, οι λύρες, τα λαγούτα;

Κοπέλια είναι λιγότερα μα δεν πορίζει κι ένα …

Να παίξει στη Μεσοχωριά απού ξυπνά το αίμα !!

Στα σπίθια μέσα κάθουνται σαν των μεγάλων οίκων…

Καλλιά να πάρουν τα βουνά να παίξουν των περδίκων !!

Γιώργης Γαγάνης

Οι εκκλησίες του Ατσιποπούλου…

Μεγάλοι και θαυματουργοί οι Άγιοι στο χωριό μας…
Με τσι πολλές τους εκκλησιές να’ναι το φυλακτό μας!!!

Άι Λευτέρη άρχοντα εις στου χωριού την άκρη
Που σαραντίζεις τα παιδιά με τση χαράς το δάκρυ

Έγνοια το Ατσιπόπουλο έχε στη προσευχή σου
να σμίγουνε οι χωριανοί Δεκέμβρη στη γιορτή σου !!!!

Κι εσυ Κερά μου Παναγιά εις στου χωριού τη μέση…
Έχε το Ατσιπόπουλο στη δεξιά σου θέση !!!!

Δεκαπεντάρη να’ρχουνται εις στη Μεσοχωριά σου…
Να σμίγουν Ατσιπουλιανοί που ζούνε μακριά σου !!!

Προστάτιδα σε έχομε και στην Αγία Ζώνη..
Ζόρε όντε ν-έχει το χωριό κατέχει αυτή να σώνει !!!!!!

Κι εσυ Αφέντη μου Χριστέ εις στου σκολειού τη μέση …
Φώτισε τα κοπέλια μας… γνώση να τους αρέσει !

Στην άλλη άκρα του χωριού δίπλα εις στο Μεσάρμι
Για σένα στέκει η εκκλησά Χρυσόστομε Άι Γιάννη…

Δώσε μας και του λόγου σου την Άγια Φώτιση σου…
Κάθε Νοέμβρη με υγειά να’μαστε στη γιορτή σου !!!

Άγιο μου Πνεύμα στα ψηλά απου’σαι και βγορίζεις…
Φώτισε τ’ Ατσιπόπουλο όπως εσύ γνωρίζεις !!!

Αγίοι στα ξωκλήσια μας που’σαστε γύρω-γύρω
Να ευλογείτε το χωριό με τ’Αγιο σας Μύρο !!!

Γιώργης Γαγάνης

Βόρειος άξονας Κρήτης ;;;

Για νέα κουβεδιάζουνε λιμάνια και βαπόρια…

Και για αεροδρόμια για ν’αποφύγουν ζόρια !!!

Γνώμη ‘χω δε χρειάζεται η Κρήτη άλλα πλοία…

Ούτε αεροδρόμια, ούτε νοσοκομεία !!

Όσα’χουμε να σάξουνε μην είναι αχερίστρες

Και να τα επανδρώσουνε για εμάς και τσι τουρίστες !!!

Κάθε χωριό δε γίνεται να έχει και λιμάνι …

Ούτε αεροδρόμιο για ζάλα μάνι – μάνι !

Η Κρήτη βόρειο άξονα θέλει να αποκτήσει ..

Μόνο αυτοκινητόδρομος το πρόβλημα θα λύσει !!

Κάθετους να συνδέσουνε τα νότια επίσης

Γοργά και με ασφάλεια χωρίς παραχωρήσεις !!!

Μην έχομε άλλα θύματα στον άσφαλτο και πάλι

Λες και κηρύξαν πόλεμο κι έχομε τέθοιο χάλι !!!

Μόνο όντε σκοτωθεί κιανείς βγαίνουνε στα κανάλια

Γυρεύγοντας αμαξωτούς δρόμους με παρακάλια !!!

Η αδελφή η Κύπρος μας στον τουρισμό αιώνια
λιμάνι, αεροδρόμιο ένα’χε τόσα χρόνια

μα έχει δρόμους σύγχρονους τσι πόλεις να ενώνουν
μ’ασφάλεια και γρήγορα κινήσεις εκπληρώνουν.

Δρόμο αξίας κάνετε εσείς που διοικείτε…

γιατί μπορεί μ’ατύχημα κι εσείς να σβολοθείτε!!!

Κι αν απ’τη Κρήτη παίρνατε σίγουρα ψηφαλάκια ..

Εδά τα βούγια στο ζυγό δεν μπαίνουν και στ’αυλάκια !!!

Εκατομμύρια ψυχές γλακούν στση Κρήτης δρόμους

Και δεν υπάρχει ασφάλεια με κάμερες και νόμους !!!

Αν φύγω από το Ρέθεμνος και πάω εις στο Κάστρο …

Πρέπει η τύχη να μπορεί να μου φωτίσει τ άστρο !!!

Κι αν απ’το Ρέθεμνος Χανιά βόλτα αποφασίσω ..

Πρέπει η μοίρα να μπορεί να με γυρίσει πίσω !!!

Λεφτά τσ’Ευρώπης δίκαια ζητάμε με τον νόμο !!!

Πριν έρθει ο χάρος να μας βρει στον χουντικό το δρόμο !!!

Κουμάντο κάνετε γοργά για να λυθεί το θέμα …

Δεν πρέπει να χυθεί ξανά στην άσφαλτο άλλο αίμα !!!

Γιώργης Γαγάνης

ΤΑ ΣΟΥΒΛΑΚΙΑ ΤΟΥ ΓΑΓΑΝΗ

Γευτείτε τα υπέροχα σουβλάκια ψημένα στα κάρβουνα, παραδοσιακές τηγανητές πατάτες, σαλάτες, μοναδικές ομελέτες, χωριάτικα λουκάνικα, απάκια, ανθόγαλο και άλλους νόστιμους μεζέδες! Οι ώρες λειτουργί…

Πηγή: ΤΑ ΣΟΥΒΛΑΚΙΑ ΤΟΥ ΓΑΓΑΝΗ

ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΜΑΣ…ΣΤΗ «ΜΝΗΜΗ» ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΓΙΑΚΟΥΜΑΚΗ

Λένε η Κρήτη διαφορά έχει από τσ’ άλλους τόπους,
μα ίδιους μας εκάνανε σαν ούλους βρήκαν τρόπους!

Για τσι παράδες πόλεμο κι ας έχουνε κηρύξει,
εις στο βωμό τους τσι αρχές τις έχομε βροντήξει…

Πατρίδα, οικογένεια, θρησκεία, μας σμιλεύουν,
μας είπαν πως αγράμματοι ειν΄ όσοι τα πιστεύουν.

Ανοίξετε τα μάθια σας μας είπαν για το χρήμα,
πάρετε κάρτες, δάνεια πριν φύγουν κι είναι κρίμα.

Να τρώτε και να ντύνεστε όπως τσι ευρωπαίους,
η μουσική κι γλώσσα τους μας κάνει πιο σπουδαίους.

Τη γη που σας ανάθρεψε μη τη καλλιεργείτε,
στα σούπερ μάρκετ και πουλιού το γάλα θα το βρείτε

Βλέπετε τηλεόραση, δείξτε και στα παιδιά σας,
ανοίξετε το Ίντερνετ να βρείτε τη χαρά σας

Δουλεύετε ολημερίς να μαζευτεί το χρήμα,
αυτόματες οι πληρωμές γίνουνται μ΄ ένα βήμα!

……………………………………………………….

Και ξαφνικά ξυπνήσαμε το χρήμα μας τελειώνει
και πίσω να γυρίσομε θεμε μα δε σηκώνει.

Έτσι το θέμα τ’ άτυχου του φοιτητή Βαγγέλη
δικός μας πόνος γίνεται και μας πληγώνουν βέλη.

Φοβούμαστε τα σφάλματα μπροστά μας μη θεριέψουν,
στσ’ αυτόματους π’αφήκαμε παιδιά μας ν΄ αναθρέψουν!

Τους μάθανε πως στη ζωή για να σε πουν “μεγάλο»,
όπως το ψάρι να σε δουν που τρώει το να τ’αλλο!

Φταίει η Κρήτη είπανε με τσι παλικαράδες,
λες και δεν γέμισε ο ντουνιάς δικούς τους μαθητάδες

Όλοι μαζί τα κάναμε πρέπει ν αποδεχτούμε,
να ψάξουμε τς αξίες μας σαν έθνος να σωθούμε.

Παλιά μυαλά κι αν είπανε παππούδες και γονέους,
αυτούς θα πρέπει να γροικούν κι όχι τσι αρουραίους

Πολλές γενιές μεγαλώσαν με τα παλιά μυαλά τους
μα τσι καινούργιες βλέπουμε ποιά ‘ναι τα ξέτελα τους!

Γιώργης Γαγάνης

Κοινωνικά δίκτυα ή …δίχτυα;

Για δίχτυ ή για δίκτυα να πω θα προσπαθήσω,
αυτά που λεν κοινωνικά, μα από που θ’αρχίσω…

Ν’αρχίσω από τα παλιά, που όσο ζω θυμούμαι,
να φτάξω ως τσι μέρες μας, που βλέπω και λυπούμαι.

Πριν έρθει ρεύμα στα χωριά, είναι η εποχή μου,
δύσκολα χρόνια, έλεγα, πως είχε η ζωή μου.

Δύσκολα από κούραση, γιατί δουλεύαν χέρια,
με τσι σκαλίδες σκάφτανε και κυνηγούσαν λέρια.

Από το πρώτο φως τσ’αυγής δουλειές ‘σαμε το βράδυ,
να πιείς νερό ή να πλυθείς, σέρνεις απ’το πηγάδι.

Μα σαν η μέρα έσβηνε και θελα πας στο σπίτι,
θελα δειπνήσεις ό’τι βρεις, χωρίς να’ρθεί στη μύτη.

Μετά το δείπνο καθ’αργά αρχίζαν οι βεγγέρες,
στα σπίθια αθρώποι σμήγανε εκείνεσας τσι μέρες.

Ο γης θελα βαστά ρακή, ο άλλος αστραγάλια,
δε θέλαν κόκκινα χαλιά, προσκλήσεις, παρακάλια.

Τα γέλια, τα πειράγματα είχανε τα πρωτεία,
τση ζήσης κατορθώματα πλέκαν για ιστορία.

Κι αν στη βεγγέρα είχανε και μερακλή λυράρη,
ξεχνούσαν την επαύριο για τση παρέας χάρη.

Αυτά το άγχος έδιωχνε, το ξόρκιζε τ’αέρα
και το πρωί με όρεξη παλεύανε τη μέρα.

Το μόνο άγχος είχανε αν ο Θεός θα βρέξει,
για να μη πω πως στσι πολλούς ήταν άγνωστη λέξη.

Και φτάνομε στο σήμερο, σαν μηχανές γλακούμε,
φίλους, γειτόνους, συγγενείς καθόλου δε θωρούμε.

Κάμαμε κόσμο ψεύτικο, εικονικό τον λέμε
κι ούλοι γατέμε ψεύτικος πως είναι, μας τον θέμε.

Δεν σμήγουμε από κοντά τσι φίλους μας να δούμε,
στο Facebook γυρεύουμε αν είναι να τσι βρούμε.

Άθρωπος μπλιο την πόρτα μας δε λέει να χτυπήσει,
ούτ’αδερφός δεν έρχεται, α δε τηλεφωνήσει.

Πρέπει να έχουν ραντεβού στα σπίθια μας να μπούνε
και νά’χουνε στα χέρια τους δώρα να μας κρατούνε.

Με άδεια χέρια δε μπορεί κανείς να ξεπορτήσει
κι αν απ’το Νότο είμαστε, μοιάζομε από τη Δύση.

Κι εδά απού δεν έχομε παράδες να σκορπούμε,
με δόσεις πέρνομε PC για να δικτυωθούμε.

Τη λύρα για να δούμενε με στο YouTube θα βρούμε
κι ετσά δε θέλει έξοδα για να μερακλωθούμε

Νά’χεις γνωστό στην Αμερκή, γείτονα τον λογιάζεις,
στο Skype κάνεις ένα κλικ κι αμέσως κουβεντιάζεις.

Δε λέω ότι άχρηστη είναι η τεχνολογία,
μα χάνονται η ζεστασιά, πολιτισμός κι αξία

Άλλο’ναι εις στο Facebook μάθια να σε διαβάζουν
κι άλλο δυο μάθια δίπλα σου ζεστά να σε κοιτάζουν.

Ψεύτικο κόσμο εικονικό δείχνομε στα παιδιά μας
κι εύχομαι καλά ξέτελα νά’χουν τα γεραθιά μας.

Γιώργης Γαγάνης

Ατσιπόπουλο 11-12-2013

20131211-120159.jpg