Just another WordPress.com site

Τελευταία

Η Παναγία των Παρισίων

Απρίλης του Δεκαεννιά…μια σκοτεινή Δευτέρα …
Στη Παναγιά του Παρισιού γράφτηκε μαύρη μέρα !!!

Χριστέ να δώσει η χάρη σου και όλων τον Αγίων ..
Να ξαναγίνει η Παναγιά ως πριν των Παρισίων !!

Άρχισαν να μαζεύονται λεφτά για να τη φτιάξουν…
Φτωχοί και πλούσοι’πιθυμούν τση Παναγιάς να τάξουν !!

Υπάρχουν δυστυχώς κι αυτοί που λένε είναι κρίμα
Για να φτιαχτεί η Παναγιά να δώσουν τόσο χρήμα!!!

Μα τα εκατομμύρια στην Αφρική να φτάσουν…
Για τα κοπέλια που πεινούν λιγάκι να χορτάσουν !!

Μάθετε πως η Αφρική πολυ’ναι προικισμένη …
Γι αυτό οι ισχυροί τση γης τη θένε πεινασμένη !!

Να πάψουν να την κλέβουνε κι εμφύλιους να στήνουν…
Να δείτε τσι Αφρικανούς υπόδειγμα να γίνουν !!!

Γι αυτό να αποκατασταθεί του Παρισιού το χάλι…
Τση Παναγίας το σύμβολο να ξαναλάμψει πάλι !!!

Γιώργης Γαγάνης
Ατσιπόπουλο Ρεθύμνου
Απρίλιος 2019

 

 

Advertisements

Σε δεκαπέντε συλλαβές…

 

Η Κρήτη’ναι φιλόξενη να’ρθεις να δοκιμάσεις …

Μα πρέπει αυτό να σεβαστείς κι όχι να τ’ατιμάσεις !!!

 

Ο Ξένιος Δίας σύμβολο για τη φιλοξενία …

Έλα στη Κρήτη να το ζεις σε κάθε τζη γωνία !!

 

Ζεστή αγκαλιά, φιλόξενοι, οι κρητικοί οι τόποι…

με δουλευτάδες , γλεντιστές ,των μερακλήδων κόποι !!!

 

Η Κρήτη είναι στη ψυχή κι όχι ψευτοφοβέρες …

ντουφέκι τον πολιτισμό απού δε θέλει σφαίρες !!!!

 

Όπλα στη Κρήτη τση πρεπιάς έχουμε χίλια μύρια… 

Μα δε θα δεις να παίζουνε αυτά σε πανηγύρια !!! 

 

Αν το μ-πιστόλι σου θαρρείς ξαμώνεις τον αέρα !!!

Άμα θα φύγει δε μπορείς να κουμαντάρεις σφαίρα…

……………………………………………………………………

Το τόπο ντου, τη μάνα ντου γή τ’έρωντα λογιάζει…

με μαντινάδα ο Κρητικός τραγούδια οντέ ξομπλιάζει!!!

 

Οι μαντινάδες φτιάχνουνται με τση ψυχής χαρμάνια … 

Μα όχι παραγγελίστικες ως κάνουν τα στιβάνια !! 

 

Με λίγα λόγια θα σας πω τη γνώμη  μου και μόνο …

Οι στίχοι θέλουν όρεξη κι μαντινάδες πόνο !!!

 

Όπως το αίμα η καρδιά χρειάζεται να ζήσει…

η μαντινάδα μάχεται για ντη ψυχή μη σβήσει !!!

 

Απού’χει μέσα στη καρδιά ηφαίστειο και βράζει…

με δεκαπέντε συλλαβές σε δυο γραμμές  ταιριάζει !!

 

Τα κομποσκοίνια προσκυνώ κι όχι τα κομπολόγια…

Η μαντινάδα είναι χυμός, ψυχής και όχι λόγια !!! 

 

Τσι μαντινάδες «γράνταρε» στση χέρας σου τη τρίχα…

Αν δεις και στέκει όρθια νοιώθεις αν τζι πετύχαν !!! 

 

Η μαντινάδα  μολογά …  γελά πονεί γή  κλαίει …

Κείνος πού τη ντουσούντισε γή κείνος που τη λέει !!! 

 

……………………………………………………………………

Έχει η ζωή τόσες χαρές που ότι κι αν έχεις χάσει …

Θά’ρθει στιγμή τα χείλι σου πάλι που θα γελάσει !!

 

Ο άθρωπος να παρακαλεί υγεία του Θεού ν-του…

Για όλα τ´άλλα τα στραβά είναι από δικού ν-του!!

 

Για την υγειά ντου ο άθρωπος το Θιο ντου να δοξάσει … 

κι είναι δουλειά ντου να γλακά ίσαμε να γεράσει !!!

 

Ένα από τα νομίσματα γυαλίζει και σπανίζει..

είναι τ´ αθρώπου  η υγειά που μόνο αυτή αξίζει!!!

 

Τη δύναμη τση θέλησης ο άθρωπος πρέπει νά’χει…

Κι ετσά μονάχα ξεπερνά όποια κι αν θέλει μάχη !!!

 

Η ευτυχία είναι παντού … μα για να ευτυχήσεις …

δεν θά’ρθει εκείνη  να σε βρει αν δε την κυνηγήσεις !!!

 

Άλλοι σταυρό για φυλακτό έχουν και προσκυνούνε …

Κι άλλοι  βαρύ στον ώμο τους έχουν και κουβαλούνε !!! 

 

Όποιος πρωί τον ήλιο δει και βράδυ το φεγγάρι …

Κι έχει και όσους αγαπά νιώθει του κόσμου χάρη !!

 

Τα νιάτα είναι  μια φορά κι αν τα ξαναγυρέψεις …

Παράδες θες στα γεραθειά  τσι βιόλες να μαγέψεις !!! 

 

Να φας να πιεις και να γλεντάς όσο μπορείς ακόμη…

Για δε κατέχεις αύριο ήντα  σου ξημερώνει!!!

…………………………………………………………….

Αυτά που χάνει ο άνθρωπος αφού ήρθε για λίγο…

Είναι παρέες και χαρές και γλέντια μερακλήδων !!!

 

Όποιος στη ζήση πάλεψε την δύσκολη μεριά τζη…

θα τα γλεντήσει πιο πολύ τα λιγοστά καλά τζη !!!

 

Με λίγα να πορεύεσαι, γλέντια και φίλους ζήσε…

Ετσά λοής περνάς καλιά περαστικός σαν είσαι !!!

 

Στη μερακλίδικη ζωή σκοπός δεν είναι γρόσια…

γι’ αυτό γροικάς και σου μιλούν ούλοι την ίδια γλώσσα !!!

 

Σα θα ποθάνει ο μερακλής οι άλλοι δεν τον κλαίνε…

μα τσι σκοπούς που τ´άρεσαν θυμούνται και τσι λένε!!!!

 

Δε περιμένει ο μερακλής μοίρα να βγάλει κρίση…

γι’αυτό γλεντά  την καθ’αργά  μπας και το μ-παρετίσει !!!

 

Όπου γροικάς να τραγουδούν διάλεγε να πηγαίνεις

κι όπου γροικάς φωνές, ραβδές… αλάργα να διαβαίνεις !!!

 

Αυτά που παίρνει η ψυχή όντε θ’ανηφορίσει  …

Είναι τα γλέντια κι χαρές το σώμα πριν αφήσει !!!

 

Ρακή, καρύδι, κάστανο,όρεξη και παρέα … 

αυτά τα λίγα τη ζωή την κάνουνε ωραία !!!

 

Σαν «αλαργάρει» ο άθρωπος και ξένα μάθια τρέχουν

Παράσημα στο κύκλο του μ’αυτά του καταθέτουν !!!

 

Χόρευε σα να μη θωρούν, τραγούδιε ως είσαι μόνη… 

Αγάπα ως θέλει η καρδιά και γλέντα ότι πληγώνει !!!

 

Πολύ ζηλεύω τση φωθιάς γλεντά και δε ν-τη νοιάζει

πως σαν ν-τελειώσει ο χορός η στάχτη τη σκεπάζει!!!

 

Ψόμα τα χρόνια  πως περνούν… εμείς σ’ αυτά περνούμε … 

γι’αυτό στον κύκλο τση ζωής πομένει ότι γλεντούμε !!!

 

Αγάπα, γέλα, γλέντηζε, δυο ζάλα θέλει η Δύση …

όλοι το ξέρουν μα θαρρούν πως έχουν κι άλλη ζήση !!!

 

Εγέρασα και δεν μπορώ δε σκάφτω δε ποτίζω…. 

και κάνω και το μπουνταλά στσι βιόλες που γνωρίζω !! 

 

Ένα Ποτήρι με νερό ειν’ η ζωή στσ’αθρώπους… 

Κι ούλοι για ξαναγέμισμα γυρεύουνε τσι τρόπους !!

 

Ο χρόνος κι ανέ πέρασε  πράμα δεν έχει αλλάξει …

Μυαλό ποτέ δεν είχαμε για να μας το πειράξει !!!

 

Εδιάλεξα του τζίτζικα τη ζήση να περάσω …

γλέντια,τραγούδια κι όξω νους χειμώνες ας μη φτάσω!!! 

 

Ζηλεύω του, του τζίτζικα, που τραγουδεί κι ας ξέρει ….!!

τραγούδι, ζήση, σταματούν μετά το καλοκαίρι !!!

 

……………………………………………………………….

 

Πουλιά δεν κλαίνε τη φωλιά που χάλασε μπροστά τους…

Μα τ’άλλα  που φτερούγησαν  και ζούνε μακριά τους!!!

 

Πουλί που εγεννήθηκε φωλιά να μην αλλάζει …

με διαβατάρικα πουλιά καθόλου δε ταιριάζει !!!

 

Πόνε του χωρισμού πονείς, άδικο να σου λάχει…

μα ο πόνος του ξενιτεμού σε κέρδισε στη μάχη !!!

 

Η ξενιθιά παλιά πληγή  ξανάρχιξε το μ-πόνο…

που θάρρουνα πως ήτανε για τα τραγούδια μόνο !!!

 

 ……………………………………………………………….

 

Στη κρίση ο τελμπεχανάς κάνει ζωή του κάτη…

Κι απού’χει αμπέλι άσκαφτο ας βάλει τον εργάτη !! 

 

Αν θέλεις για διευθυντή γύρεψε’να τεμπέλη … 

γιατί αν γυρεύεις για δουλειά σου λέω πως δεν θέλει !! 

 

Μπουκιά μεγάλη κι αν θα φας, λόγο μη πεις μεγάλο.. 

Γιατί θα’ρθεί η εποχή που θα το βρεις ρεγάλο!!!

 

Μα πως τα φέρνουν οι καιροί να’ρθούν τα  πάνω-κάτω.. 

Κι ό’τι φαΐ δεν έτρωγες … να γλύφεις και το πιάτο !!  

 

Ως κι αν το φάεις το τυρί πρέπει να το πλερώσεις… 

εκτός κι α’θες σα μ-ποντικός στη φάκα να τελειώσεις !!!

 

Δούλευε κι ας κουράζεσαι καμάρωνε το μ-πόνο !!!

Τζάμπα τυρί αν θες να φας έχει στη φάκα μόνο !!

 

……………………………………………………………

 

Ο φόβος είναι ο αρχηγός  λε ν-των συναισθημάτων…

Αγάπη, ελπίδα και χαρά, φως κάθε προβλημάτων !!

 

Θαρρείς κι ο πόνος κουβαλεί για σένα τα προικιά ντου…

ως κι-α γελά ο καθαείς… κατέχει τα δικά ντου!!!! 

 

Θαρρείς κι ζήση κουβαλεί για σένα πίκρα μόνο …

Ψηλά το μπέτη  βάσταξε κι αψήφιστα  στο μ-πόνο !!!

 

Θαρρείς κι η μοίρα  κουβαλεί για σένα το γομάρι … 

Εσύ τη στρώνεις τη ζωή σαν άγριο πουλάρι !!

 

………………………………………………………………

 

Πίνε νερό από την πηγή όσο θα τρέχει ακόμα …

Γιατί τα ρυάκια σέρνουνται  σαν όφιδες στο χώμα !!!

 

Δε θέλω δυνατά  φτερά να πω πως ξεχωρίζω …

Αλάργο από τσι όφιδες ψηλά να φτερουγίζω !!!

 

Όφις δεν είναι μόνο αυτός στη γης που βολοσέρνει… 

Μα όποιος λογάται φίλος σου και πίσω σου τη φέρνει !!! 

 

Αν δεις καρδιά από σίδερο στη μοναξιά να λιώσει   

θα γίνει μαύρη και κρυγιά οντε θα ξεπυρώσει !!! 

 

Φίλοι στο μπέτη μου χωρούν αμύθητης αξίας..

Π’ανέ τζι βγάλω θ’ακουστεί καμπάνα  τσ’εκκλησίας !!

 

Είναι οι φίλοι μου οι καλοί, που με κρατούν σε θέση… 

να νιώθω στου παράδεισου πως είμαστε στη μέση !!!

 

………………………………………………………………

 

Ένα κλαδί βασιλικό γή βιόλα γή ζουμπούλι..

δώσ’μου με το χεράκι  σου να μπουνταλιάσουν ούλοι !!

 

Ξόμεινε εσύ με το σωστό, τη λογική, τα πρέπει…

μα’γώ γροικώ το φυλαχτό που μου χτυπά στο μπέτη!!!

 

Κάνω πυξίδα τη χαρά το στεναγμό «κομμάθια» …

κι ο δρόμος που χαράχτηκε δείχνει τα δυό σου μάθια!!!

 

Τσ’ αγάπης το ψηλό δεντρό όποιος το σκαρφαλώσει….

Είναι αυτός που πότισε μ’ αγάπη να ψηλώσει !!!

 

Τσ´ αγάπης το ψηλό δεντρό έχει καρπό στη ν-τρούλα

Δώρο για αυτούς που δίνουνε για την αγάπη ούλα !!

 

Εχάρισε μου ένα βραχνά, ‘σάμε να ζω να ελπίζω …

μα δώρο από το μπέτη μου βγάνω και τση χαρίζω !!!

 

Αγάπη με εγωισμούς μη ν-τη λογάς αγάπη … 

κι αν βρει το δρόμο θα χαθεί στο άλλο μονοπάτι !!!

 

Εγωισμός και έρωντας σα σκύλος με το γ-κάτη..

θα βγάλει κι αν μονιάσουνε ο γής τ’αλλού τ’αμάτι !!

 

Ήλιος απού χαμόγελα ο έρωντας θυμίζει…

Κι ο χωρισμός τση θάλασσας π’αφρίζει και μανίζει !!

 

Φταίνε κι δυο όντε ν-ακούς αγάπη πως εχάθει….

ο ένας σέρνει τη γ-κλωστή κι ο άλλος το αδράχτι !!

 

Μού’ξυσες  τη παλιά πληγή που πάλεψα να κλείσει…

και σ’ένα δευτερόλεφτο έτρεξε σα ν-τη βρύση !!!

 

Ούλο το δάσος κάηκε κι ένα δεντρό απομένει …

Κι ας το φωνάζουν τυχερό αυτό φωθιά ανημένει !! 

 

Ρωτήξανε ένα δεντρό πού’χει φωθιά γλυτώσει…

Κι είπε κατάρα χωρισμού κάποτε του‘χαν δώσει !!

 

Όπου διαβαίνεις θα γελά ο ήλιος που σου μοιάζει … 

κι απ’ όπου  φεύγεις συννεφιά πάντοτε θα σκεπάζει !!! 

 

Χιόνι με θέλεις μα νερό θα γίνω και  θα τρέξω …

Κι αν μ’αποφεύγεις βιόλα μου το χώμα σου θα βρέξω !! 

 

Νύχτωσε μέρα κι ο σεβντάς με γέμισε μαράζι …

Κι απ’όντε φέξει η αυγή τη σκέψη μου σκεπάζει !!!

 

Νύχτα γλυκιά  παρηγοριά στων αμαθιών τον πόνο …

 κι ας πίστευα πως η αυγή τονε μερώνει μόνο !!! 

 

Την ίδια κάνω προσευχή όντε θα πέσει αστέρι…

Μπάρε μου Θεέ μου στ’όνειρο να μασε κάνεις ταίρι !!!

 

Πες μου ήντα σού’καμα σεβντά κι είμαστε στα μαχαίρια … 

ρίγος μου πέμπεις και εργώ ως και τα καλοκαίρια !!   

 

Σα ντο θεριό μου κάρφωξε ο έρωντας το βέλος 

Μα στάζει αίμα στη καρδιά χωρίς να’ρθεί το τέλος !!! 

 

Μέσα στη βαρυχειμωνιά μέρες Αλκυονίδες…

σα ντων αθρώπω τσι καρδιές στου έρωντα  τσ’ελπίδες !!! 

 

Για άλλους η μέρα δε μ-περνά για άλλους είναι λίγη.. 

Μα γιάντα όσοι  αγαπούν παρακαλούν να φύγει;  

 

Ξύπνια τα όνειρα να δεις που’χεις στο νου θαμμένα …

Σαν τριαντάφυλλα τσ’αυγής να ανοίγουν ένα ένα !!!

 

Κατέβα μαύρο νέφαλο και πάρε με μαζί σου …

στα χρώματα ταιριάζουμε το δάκρυ μου βροχή σου !!!

 

Ποιος μπόρεσε με θάλασσα ποτέ ντού να τα βάλει…

μ’όμορφη κόρη και «φωθιά» και στεναγμό μη βγάλει !!!

 

Εχάρισα σου τη καρδιά νά’ναι το φυλαχτό σου… 

μα λες πως μάχη κέρδισες κι είναι το λάφυρο σου !!!

 

Άγουρη  κόρη κι άνοιξη, μια ξίδι και μια μέλι…

Που ως κι αν ντυθεί ψιμυθευτά, κι άλλα πλουμίδια θέλει !!!

 

Η κάψα μου’ναι όντε σε δω ολόδροσο μου μήλο…

Ως ζαχαρώνει η φωθιά το ξεραμένο ξύλο !!

 

Για σένα είμαι στη ζωή θέλω να καταλάβεις…

Μπορώ και να γενώ κρασί για να με μεταλάβεις !!

 

Γέλα για ‘μένα να περνά η ώρα σου ωραία…

Μα ‘γώ του γέλιου τη σειρά θέλω τη  ν-τελευταία !!!

 

Τα νιάτα και η ομορφιά το χρήμα  και τα λούσα …

Δε κρύβουνται όπου ο Θεός τα έχει δώσει πλούσα !!! 

 

Όποιος το ρόδο ρέγεται θα πρέπει να το μάθει …

Πάει μαζί με το κλαδί το χώμα και τ’ αγκάθι !!!

 

Άρπαξε ο ήλιος το βουνό στη κόκκινη ντου αγκάλη…

με το φεγγάρι η μοναξά γίνεται πλιά μεγάλη !!!

 

Το φως τση μέρας αγαπώ κι όμως θωρώ  σκοτίδι…

Ταξιδευτή μου μόνιμο στση σκέψης το ταξίδι !!!

 

Έφυγες και εχάθηκε ο ήλιος από μπρος μου..

Κι φίλη μου η σκοτεινιά γίνεται σύντροφος μου!! 

 

Λες με μισείς κι ακούγεται σαν γιατρικό σαν χάπι …

γιατί το μίσος μέσα ντου κρύβει πολύ αγάπη !!!

 

Με δυο καρδιές και μια φωθιά τσ’αγάπης τη μεγάλη …

Λιώνει σπασμένο γυαλικό και ξαναφτιάχνει πάλι!!

 

Θεέ μου και δώσε τση σεβντά τη μοίρα μου σου στέλνω…

Πως έχει η αγάπη δύναμη στσι λόγους σου μαθαίνω !!!

 

Σα ν-τη Μεγάλη Παρασκή απού ποτέ δε λιάζει 

Ετσά ´ναι ούλη  μου η ζωή από  παλιό  μαράζι !!!

 

…………………………………………………………………

 

Είμαι απ’κείνο τον αθό που μεσ’στη κάψα αντέχει … 

κι ας έχουν άλλοι το νερό στη ρίζα ντους να τρέχει !!! 

 

Αφουγκραστείτε τσι τρελούς οντέ μονολογούνε…

τέθοιες κουβέντες οι σοφοί δεν νιώθουν να τσι πούνε!!!

 

Βαρκάκια σώνουν ναυαγούς σαν πνίγουνται  βαπόρια …

ετσά κι φίλοι οι ταπεινοί σου βρίσκουνται στα ζόρια !!!

 

Φτωχός κι ανέ γεννήθηκα πλούτη δεν θ´αγαπήσω….

Γιατί με νοιάζει την ψυχή πριν φύγω να γεμίσω !!! 

 

Στο σεβασμό και στη «πρεπιά» και σ’ ήντα νάμι μένει…

Έχουν στον νου οι άνθρωποι πού’ναι προσγειωμένοι !!!

 

Σκορπίσανε οι σκέψεις μου κι είπα πριν τσι μπερδέψω…

Σε δεκαπέντε συλλαβές να γνέψω να τσι πλέξω !!! 

 

ΜΑΡΤΙΟΣ 2019 

 

ΓΑΓΑΝΗΣ  ΓΙΩΡΓΗΣ  ΑΤΣΙΠΟΠΟΥΛΟ ΡΕΘΥΜΝΟΥ 

Σαλβαράκης Χαράλαμπος…Ο Μεγάλος κρητικός…!!!

Αν η καρδιά σε πρόδωσε θα’ναι η ψυχή σου Μπάμπη..

Λαμπρό αστέρι κρητικό που στην Αθήνα λάμπει !!

Διαλέγει η Κρήτη τσι ψυχές απου θα κατοικήσει ..

Συγκάτοικο την έκανες κι εργάτης της στη ζήση!!!!

Την Κρήτη υπηρέτησες από Χανιά ως τη Στεία…

Ακούραστος ως πρόεδρος στη Κρητική Εστία!!!

Και στα καράβια της ΑΝΕΚ κράτησες το τιμόνι …

Για να μη νιώθει η Κρήτη μας στο πέλαγος τση μόνη !!!!

Άναντρε χάρε το κορμί κι αν έχεις βάλει χάμε …

Θα σμίξει κρητικές ψυχές κι άμα σε πιάνει άμε !!!

Ο Σαλβαράς Χαράλαμπος εύκολα δεν τελειώνει…

Άναντρε χάρε στον Πρινέ το σώμα κι αν θα λιώνει!!!!

Γιώργης Γαγάνης

Ατσιπόπουλο Ρέθυμνο 11-3-2019

18+ Αθυρόστομη αλήθεια!!!

Βρίσκω καιρό στην αποκρά λέφτερα να μιλήσω …

Έξω απ’τ’αδόντια να τα πω χωρίς να τα μασήσω !!!

 

Να κι αν με πούνε ρατσιστή να κι αν με πουν αγύρτη…

Εγώ τη γνώμη μου θα πω κι ας τους μπω στη μύτη !!!

 

Ελεύθερη η βούληση στο κώλο σου τι βάνεις..

Δεν αφορά κανένα μας να δείχνεις πως το κάνεις!!!

 

Τι κάνεις στο κρεβάτι σου κάτεχε εσυ και μόνο..

Τη προβολή τση φύση σου μη δείχνεις εις στο δρόμο !!

 

Τι κάνεις στο κρεβάτι σου είναι δικαίωμα σου..

Μα κάτεχε το μόνο εσυ με τον πηδηχταρά σου!

 

Τι κάνεις στο κρεβάτι σου είναι επιλογή σου…

Κανένα μην αφουκραστείς να βρεις τον εραστή σου!!

 

Δικιά σου η επιλογή πως θες να ζευγαρώσεις..

Μα όχι χαμουρέματα στο δρόμο σαν καυλώσεις !!!

 

Τ’ανθρώπινα το πρότυπα μη θέλεις να αλλάξεις ..

αν κάτι άλλο αισθάνεσαι στο σπίτι σου να φτιάξεις !!

 

Άντρας με άντρα ας συζούν αφού σ’αυτους αρέσει!!!

Φουστάνια δεν χρειάζονται κανένας να φορέσει …

 

Και δυο γυναίκες αν ζητούν μαζί να έχουν σχέση….

Δημόσια μην δείχνουνε αυτό που τους αρέσει !!

 

Και για ετεροφυλόφιλους έχω την ίδια θέση …

Κανείς δημόσια δεν μπορεί το κώλο ντου να εκθέσει !!!

 

Καμία παρενόχληση και βιασμός στσ’ανθρώπους …

Ας κάνουν σεξ όπως ποθούν με όποιους γουστάρουν τρόπους !!!

 

Να σέβονται τους γύρο τους και να μην προκαλούνε….

με λόγια και γδυσίματα δημόσια όντε βγούνε!!

 

Γιατί θαρρώ η εποχή ετούτη έχει σφάλλει..

Κάνει γυναίκα κυνηγό κι άντρα μαλακοκαύλι!!

 

Καλός και ο φεμινισμός, ισότητα σε όλλους …

Μα οι γυναίκες θέριεψαν και θα ξεσκίζουν κώλους!

 

Φταίει κι τηλεόραση που δείχνει τέθοιους φλώρους…

Και βλέπεις να πληθαίνουνε σαν τζη Ελλάδας φόρους !!!

 

Για τα κακά που έκαναν κάποτε στα κορίτσια..

Εκδίκηση μου φαίνεται παίρνουν κι αλλάζουν βίτσια!

 

Οι άντρες της παλιάς κοπής θαρρώ έχουν σπανίσει…

Κι νέοι περιμένουνε τη κοπελιά να αρχίσει !!!

 

Οι άντρες να ξυπνήσετε το ρόλο σας να βρείτε..

το πρώτο βήμα κάνετε τον έρωτα να ζείτε !!

 

Συγνώμη αν σας κούρασα με την πολυλογία …

μα ο σεβασμός τση φύση μας είναι η ιστορία !!!

 

Γιώργης Γαγάνης

Ατσιπόπουλο 6-3-2019

Έρωντα στ’Ατσιπόπουλο…

 

Αχι στο Ατσιπόπουλο και να’μουνε μια ν’ώρα …

Κι ας έχει κάψα γή δροσιά, κρυγιάδα, ομίχλη,μπόρα !!!

 

Να πιάσω απο την Αγορά ούλα τα καφενεία..

Να φτάσω στη Μεσοχωριά την όμορφη πλατεία !!

 

Απ το Ρουκούνι θα διαβώ το ν-τόπο να αγναντέψω…

Στον Αη Γιάννη να σταθώ το νου μου να μερέψω!!

 

Στα Πηγαδάκια θα σταθώ κι απώς εις στο στενάκι…

Πέρα Πλατεία να βρεθώ και στο κατηφοράκι

 

να πάω στ Άη Λεφτεριού στ’ωραίο πλατεάκι …

Ανθούς αν έχει η νερατζέ να κόψω ένα κλαδάκι !!!

 

Να πιάσω τ αναβόλεμα εις του Δαλέντζα σπίτι

Να στρίψω το Μακρύ Στενό που ευωδιάζει η μύτη !!

 

Αγιά Τριάδα και σκολειό να απογυρίσω θέλει…

ν’άψω κερί εις στο Χριστό απού’παιζα κοπέλι !!

 

Να κατέβω στην αγορά να στρίψω στο σοκάκι …

που’χε ο λυράρης Ροδινός σπίτι στο καμαράκι !!

 

Θαρρώ ακόμη ακούγετε με την γλυκιά ντου λύρα …

ακόμα κι αν τον έφαγε μικιό κοπέλι η μοίρα !!!

 

Σκέφτηκα ν’ανεβώ ψηλά, περνώ την Άγια Ζώνη …

Άγιο μου Πνεύμα που κιανείς τη θέα σου δε χώνει !!!

 

Να αγναντεύω το χωριό που από ψηλά βγορίζει…

Που όποιος δεν ξέρει χωριανός να δει που ξεχωρίζει !!!

 

Να πιάσω ύστερα γυαλό… νησιά του Αη Νικόλα

Λίμνη και Γρίντα και Σπαθιά να τα γυρέψω όλα !!!

 

Εις στη σπηλιά του Αγι’Αντωνιού τραπέζι θελά στρώσω …

Να θέσω στο Περιστερέ στο σπήλιο να αλαφρόσω !!!

 

Όμορφο Ατσιπόπουλο καμάρι στη μαθιά μου…

Εύχομαι αμέτρητες γενιές να νιώσουν την καρδιά μου!!!

 

Έρωντα στ’Ατσιπόπουλο έχω και το φωνάζω …

κι αυτή την αγαπητικιά ποτέ δε ν-την αλλάζω !!!

 

 

14 Φλεβάρη 2019

Γιώργης Γαγάνης 

 

DSC01588 (1).jpeg 

 

 

Μανώλης Λιονής ΑΘΑΝΑΤΟΣ

Στο όμορφο Ατσιπόπουλο εις στο 42

μέσα στη μαύρη κατοχή ήρθε μια άσπρη μέρα …

η μέρα που γεννήθηκες εσυ Λαμπρέ Μανώλη !!!

Γι αυτό Λαμπρή και φωτεινή ήταν η ζήση σου όλη !

Χαρούμενο το βλέμμα σου ζωγραφισμένο γέλιο…

εκείνο το αληθινό που’χει καρδιάς θεμέλιο!

Έγινες σύμβολο χαράς και την πρωτιά δεν χάνεις !!!

Μπορείς ξορκίζεις το κακό που μόνο εσυ το κάνεις….

Γι αυτό είσαι ‘’ο καλύτερος’’ που’λεγες με καμάρι !!

Κι ετσά ας κάνομε κι εμείς αν πάρομε χαμπάρι..

Οι αναμνήσεις σου συχνά στα δύσκολα τα χρόνια…

περιγραφές στιγμές ζεστές μ´αγάπη και συμπόνια !

…Στην αγελάδα έμπαινα από κάτω για το γάλα …

και πίναμε όσο θέλαμε και γίναμε μεγάλα ΅ …

Κι εγώ επήγα στο σκολειό μα έπαιξα το κανόνι …

Γι αυτό διαβάζετε μωρέ…ακούετε τη Νόνη !!!

Εγώ δε ξέρω γράμματα και κουβαλώ τσουβάλια …

‘’διαβάζετε’’ προκόσκυλα μη κάνετε ετσά χάλια !

Φάε μην είσαι αδύνατος και πιες κι ένα κρασάκι ..

Να που το ήπια ούλο εγώ κι είμαι παλικαράκι !!!

Μα πες μου απου το’μαθες ‘πο που’ναι η κοπελιά μου..

εθεκανε ν-τονε το γαμπρό έφταξε η σειρά μου!!

Εγώ για το χατίρι σου θα πιω ένα κρασάκι

Και σε καλώ στο γάμο μου… πάει το γαμπρουλάκη…

Μανώλη με χαμόγελο ακόμη και στον πόνο …

κατάφερες να στέκεσαι και ν’απορούμε μόνο …

Φτωχό το Ατσιπόπουλο αφήνεις βρε Μανώλη …

Εσυ ήσουν σύμβολο χαράς γι αυτό πονούμε όλοι !!

Τα λόγια σου κι χάρες σου μες στη ψυχή μας μπαίνουν

Στην ιστορία του χωριού χρυσές σελίδες μένουν !

Αχι Μανώλη μου Γαμπρέ πάει η κοφινίδα…

Ώφου πως ξεμπαμπλίξαμε…ηντα ναι αυτό που είδα !

Χαιρετισμούς εις στσι πολλούς και στη Κερά Κατίνα

Στη νέα χώστρα σου φωθιά που άφτει Φλεβάρη μήνα!!

Γιώργης Γαγάνης

Ατσιπόπουλο 8-2-2019

Χρόνε αφέντη …

Ήθελα και να κάτεχα, Χρόνε, ποιάν έχεις μάνα …

Κι αν έχεις μάνα κι αδερφούς, εγνώρισες πατέρα ;

Είσαι κι εσυ σα τζοι θνητούς γή του Θεού μας μοιάζεις?

Έχεις εσυ δικολογιά, τρέχει στσι φλέβες αίμα ;

Εγύρεψες, εγεύτηκες μαξούλι τση αγάπης ;

Έχεις την έγνοια σε φιλιές, έρωντες και παρέες?

Γιάντα ‘σαι ανήμερο θεριό , απού σε τρέμουν ούλοι ;

Γυρίζεις ρόδα που γυρνά ολόκληρος ο κόσμος

Και στο σανίδι τση ζωής τσι φορεσιές μοιράζεις…

Μόλις φασκιώνουνε μωρό, σκολειού ποδιά του βάζεις

Κι ώστε να βάλουν νυφικά γή να ντυθούν γαμπρίκια…

Τσοι βάνεις να στολίζουνται στσοι γάμους των παιδιών τους

Κι απώς τσι ώρες σου καλείς να ράψουν μαύρα ρούχα …

Παιδιά να ντύσεις ορφανά , μάνες μοιρολογίστες…

Σ’ούλους να βάλεις σάβανο …καημό ‘χεις για ν’ αρνέψεις !!!

Παρακαλώ σε μη γλακάς τη ρόδα που π’αφεντεύεις

αγάλια – αγάλια γύριζε μα πάλι αφεντικό ’σαι !!!

Άσπρα τσ´αθρώπους ντύσε τσι κι άσε να τα χαρούνε…

Να μη ζορίζεσαι κι εσύ να ράβεις να ξηλώνεις !!!

Γιώργης Γαγάνης