Just another WordPress.com site

Posts tagged “rethymno

ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΜΑΣ…ΣΤΗ «ΜΝΗΜΗ» ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΓΙΑΚΟΥΜΑΚΗ

Λένε η Κρήτη διαφορά έχει από τσ’ άλλους τόπους,
μα ίδιους μας εκάνανε σαν ούλους βρήκαν τρόπους!

Για τσι παράδες πόλεμο κι ας έχουνε κηρύξει,
εις στο βωμό τους τσι αρχές τις έχομε βροντήξει…

Πατρίδα, οικογένεια, θρησκεία, μας σμιλεύουν,
μας είπαν πως αγράμματοι ειν΄ όσοι τα πιστεύουν.

Ανοίξετε τα μάθια σας μας είπαν για το χρήμα,
πάρετε κάρτες, δάνεια πριν φύγουν κι είναι κρίμα.

Να τρώτε και να ντύνεστε όπως τσι ευρωπαίους,
η μουσική κι γλώσσα τους μας κάνει πιο σπουδαίους.

Τη γη που σας ανάθρεψε μη τη καλλιεργείτε,
στα σούπερ μάρκετ και πουλιού το γάλα θα το βρείτε

Βλέπετε τηλεόραση, δείξτε και στα παιδιά σας,
ανοίξετε το Ίντερνετ να βρείτε τη χαρά σας

Δουλεύετε ολημερίς να μαζευτεί το χρήμα,
αυτόματες οι πληρωμές γίνουνται μ΄ ένα βήμα!

……………………………………………………….

Και ξαφνικά ξυπνήσαμε το χρήμα μας τελειώνει
και πίσω να γυρίσομε θεμε μα δε σηκώνει.

Έτσι το θέμα τ’ άτυχου του φοιτητή Βαγγέλη
δικός μας πόνος γίνεται και μας πληγώνουν βέλη.

Φοβούμαστε τα σφάλματα μπροστά μας μη θεριέψουν,
στσ’ αυτόματους π’αφήκαμε παιδιά μας ν΄ αναθρέψουν!

Τους μάθανε πως στη ζωή για να σε πουν “μεγάλο»,
όπως το ψάρι να σε δουν που τρώει το να τ’αλλο!

Φταίει η Κρήτη είπανε με τσι παλικαράδες,
λες και δεν γέμισε ο ντουνιάς δικούς τους μαθητάδες

Όλοι μαζί τα κάναμε πρέπει ν αποδεχτούμε,
να ψάξουμε τς αξίες μας σαν έθνος να σωθούμε.

Παλιά μυαλά κι αν είπανε παππούδες και γονέους,
αυτούς θα πρέπει να γροικούν κι όχι τσι αρουραίους

Πολλές γενιές μεγαλώσαν με τα παλιά μυαλά τους
μα τσι καινούργιες βλέπουμε ποιά ‘ναι τα ξέτελα τους!

Γιώργης Γαγάνης

Advertisements

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

      Μήνας που τονε θέλουνε δύο φορές το χρόνο.
      Άρχοντας του καλοκαιριού γεμάτος φύσης κάλλη,
      στεφάνια με αροδαμούς και κλίματα στολίζουν
      και κρεμαστάρια κόκκινα, άσπρα και ροδισμένα,
      σταφύλια , σύκα και λογιώ λιαστά γλυκά καλούδια.
      Ολημερίς του τραγουδούν πουλιά, τζιτζίκοι, αθρώποι,
      έχει στη μέση του γιορτή τση πιο μεγάλης μάνας,
      τση Παναγιάς μας τση καλής, που βλέπει τα κοπέλια.
      Αύγουστος μήνας λέγεται γι’Αυτοκρατόρου χάρη,
      μα ο ίδιος Αυτοκράτορας είναι από τσ’άλλους μήνες.
      Κι ας λένε από Αύγουστο πως μπαίνει ο χειμώνας.
      Στο τόπο που γεννήθηκαν φέρνει ξενιτέμενους,
      να δουν γονέους και δικούς κι ούλους τσι συντοπίτες,
      λες κι έχουν όρκο ιερό δώσει σ’ αυτόν τον μήνα,
      όπου κι είναι να’ρχουνται στο τόπο απού τσι γέννα.

      Τούτος ο μήνας μου δώκε το πρώτο φως στον κόσμο…

Κρήτη αγαπημένη στο Facebook

Κρήτη αγαπημένη στο YouTube

20130825-185011.jpg


Το Ατσιπόπουλο με θύμησες του χθες!

Δυο φίλοι Ατσιπουλιανοί τσι θύμησες σκαλίζουν
κι αναστορούνται τα παλιά, τα χρόνια που περάσαν
πώς ήταν τότε το χωριό πριν γίνει πολιτεία
πώς ήτανε τσ’ώρες τσ’αυγής, πώς ήτανε τα βράδια
πώς οι χειμώνες πέρασαν και πώς τα καλοκαίρια
πώς ήταν στον περιστερέ στο σπήλιο όντε ξωμένεις
να σηκωθείς την ταχινή κι απ’το σκαλί τση λίμνης
να ανεβείς να δεις το φως στον κόσμο να απλώνει
να κατεβείς στου καυγατζή να κάτσεις στο χαράκι
να πιάσεις ψάρια να τα πας στο σπήλιο τ’Άη Νικόλα
να αγναντεύεις τα νησιά σα δυο μικρές γοργόνες
και να θαρρείς για λόγου σου πως χτίστηκε ο κόσμος.
Να’ρθούνε κι άλλοι απ’το χωριό και τσ’εκκλησάς τη πόρτα
να ρίχνουνε μες στο γυαλό σα βάρκα όπου κολύμπα,
να τη φορτώσουνε αχινιούς, ψάρια, καβρούς, χταπόδια
για να τα γευματίζουνε στον ασκιανιό του σπήλιου
με τ’ατσιπουλιανό κρασί εγλύκαινε ο νου τους
κι οι μαντινάδες τρέχανε σα ποταμός στα χείλη.
Και σα βουτήξει στο γυαλό ο ήλιος σα μουχλιάσει
να πάρουν στράτα ν’ανεβούν εις το κεφαλοχώρι
ξανοίγουνε τσι αλυκές αν έχουνε αλάτσι
νά’χουν γυαλού τη νοστιμιά στο φτωχικό τους πιάτο.
Να δουν γινώσαν οι συκιές στση Τζιαναννής τ’αμπέλια
και με τα συκοστάφυλα γεμίζαν το καλάθι
νά’χουνε να τρατάρουνε όποιος κι α’ μπεί στο σπίτι.
Τση καβαλούρας παίρνανε τη φιδωτή τη στράτα
να μπούνε βράδυ στο χωριό κι ό’τι’χουν να δειπνήσουν
να μοιραστούν με γείτονες κι ότι είχε ο καθένας
ν’ απογυρίσουν του χωριού αργά τσι καφενέδες
βόλτες απ’τη μεσοχωριά ως τσ’αγοράς το δρόμο
για μια ρακή, για ένα καφέ με τσι παλιούς ανθρώπους
Και βρες πανεπιστήμια καλύτερα ομπρός τους.
Βρουχούν τα στενοσόκακα σα μελισσοκοφίνια
κοπέλια και νοικοκυρές με γέλια αποσπερίζουν
οι νιές μαθαίνουν τσι χορούς στα πιο μικιά κοπέλια
τση Παναγιάς τον Αύγουστο τα ζάλα να κατέχουν
που κάνουν στη μεσοχωριά όμορφο πανηγύρι.
Ετσά λιτά και όμορφα περνούσαν καλοκαίρια
και σαν εφθινοπώριαζε κι είχε περάσει ο τρύγος,
τα ρακοκάζανα φωθιά παίρναν μαζί με γλέντια.
Παράδεισος, μεσοχωριά, ρουκούνι κι Άη Γιάννης
εζάλιζαν οι μυρωδιές που βγάζαν τα καζάνια.
Η τσίκνα από το μεζέ και τσι οφτές πατάτες
και τσι Πετρακογιώργαινας τα ξεραμένα σύκα
εκιά πρωτοακούγανε του Σοφοκλή τη λύρα
να παίζει τσι γλυκούς σκοπούς και να τσι μερακλώνει.
Κι ως τα καζανοξέτελα Χριστούγεννα σιμώνουν
πάλι γιορτές με συγγενείς, γονέους και αδέλφια
εθώριες τ’Ατσιπόπουλο κι έλαμπε Θείες Μέρες.
Σα φτάνανε οι Αποκρές τα σπίτια θα γυρίζουν
μ’όμορφα μασκαρέματα ν’ανοίγουν κάθε πόρτα.
Και θώριες γέλια αληθινά να τσι καλωσορίζουν
ώσπου η αυγή τση Καθαρής Δευτέρας ξημερώσει
που κάνανε τα μούτρα τους μαύρα σα τζι καφάδες
και με τραγούδια το χωριό γυρίζαν ως το βράδυ.
Περνούσε κι η Σαρακοστή κι έφτανε η Βδομάδα
τους φαίνεται πολύ μικρή μα είναι η Μεγάλη.
Στ’Άη Λευτέρη τα στενά χωσμένα τα δεμάθια
λιανόξυλα που είχανε νοικοκυρές για φούρνους
αρπάζανε για τσι φωθιές να κάψουν τον Ιούδα
να φτάξει η Ανάσταση τσ’Άνοιξης το χαμπέρι.
Ήντα να πρωτοθυμηθούν και ήντα να ξεχάσουν
από τσ’ανθρώπινες στιγμές εκείνες σας τσι μέρες
που θάργες είχες συγγενείς ούλους τσι χωριανούς σου
«μπάρμπα» και «θεία» έλεγες και σεβασμό τους είχες
κι αυτοί σου ορμηνεύανε, όπως και τα παιδιά τους.
Τζελίσηδες,Γασπάρηδες,Συκάκια κι Αγγελάκια,
οι Ροδινοί,οι Παχουλοί,Μυστράκια,Χατζηδάκια,
Κουτσούρηδες,Ξενάκηδες,Σκορδίληδες,Αβάτζοι,
Σαμψών, Δημητρακάκηδες, Βλαστοί, Παπατζανήδες,
Γαγάνηδες, Γιαννούληδες, Λιανδρήδες, Περπιρήδες,
Βερνάδοι,Παπαλέξηδες,Σταγάκηδες,Τζανήδες,
Κωστάκηδες,Δαλέντζηδες,Πολόπετροι,Λιονήδες,
Τζίβιδες, Χλαμπουτάκηδες….και να με συγχωρούνε
αν κάποιους τσι εξέχασα και είναι χωριανοί μας.
Όπου ‘ναι ανάγκη τρέξανε κι η Κρήτη καμαρώνει
μα μόνο λίγοι απόμειναν να τσι αναστορούνται.
Κι αν σε κοπέλια θα τα λες, γροικούντα παραμύθια
σα τσι παλιές ασπρόμαυρες τους φαίνονται ταινίες.
Όμως καλλιά τσι σημερνές ημέρες μη λογιάζω
απού χαθήκαν στο βωμό του χρήματος αξίες
που κάνει τ’Άτσιπόπουλο νά’ναι πατέ και λίρα.
Ούλα πουλιούνται εύκολα, μα ποιός παράδες παίρνει
να τσι κρατά τ’Αγιά Αντωνιού πεσκέσι στην αμπέλα;

20130715-103703.jpg

20130715-103728.jpg

20130715-103754.jpg

20130715-103822.jpg

20130715-103841.jpg

20130715-103911.jpg

20130715-103938.jpg


Κρήτη αγαπημένη

Στο Ρέθεμνος πριν κάμποσα χρόνια σε μια παρέα
δυο μερακλήδες σμήξανε και πιάσανε κουβέντα
και πέρασαν και άλλοι δυο κι είπαν κρασί να πιούνε
Και πάνω που κεφίζανε, τα όργανα κουρδίζουν
και στέσανε μια μάζωξη σα τα παλιά τα χρόνια
και η κουβέντα στράφηκε σ’ήχους που ξεχαστήκαν
Αναθιβάνουν εποχές που σμήγαν οι αθρώποι
στην Κρήτη με ψωμί κι ελές, με τσικουδιά και λύρα
και σιγανά και όμορφα γλεντίζανε για μέρες
σε ήχο μερακλήδικο που βγάζουνε οι κόρδες
κι ετσά αποφασίσανε πάλι να την ορίσουν
την εσμηγιά τους πιο συχνά, γιατί αυτό μερώνει
και στην πορεία η φιλιά σα του κισσού τα φύλλα
εφούντωσε και στόλισε με τσι βλαστούς που σέρνει
λύρες, λαγούτα, μπουλγαριά, θαμπιόλια, μαντολίνα
ασκομπαντούρες και βιολιά κι ό’τι ορίζει ο τόπος
μαζώνουντε και παίζουνε σκοπούς και μελωδίες
και τσι παρέες στένουνε στη Κρήτη οπού κι αν είναι
όπως καλογλεντήζανε παλιά οι μερακλήδες
…………………………………
Κι αν αγαπούμε τα παλιά, ζούμε στην εποχή μας
στην εποχή του ίντερνετ και τση τεχνολογίας
δε θέλουνε ηλεκρισμό τα όργανα να παίζουν
όμως μπορούν με βίντεο και άλλοι να τα θωρούνε
Μας ταξιδεύει νοερά μία φωτογραφία
που στέλνομε στο ίντερνετ από τσι εσμηγιές μας
ξεκίνησε να τά’χομε προσωπικά αρχεία
μα όμως μοιραστήκαμε μ’όλους τσι μερακλήδες
έστω με τρόπο νοερό μαζί μας στην παρέα…
Δεν είμαστε οι καλύτεροι σε βίντεο κι εικόνα
μα φαίνεται ξεκάθαρα στημένα πως δεν είναι
τα λάθη μας κι αν γίνουντε συγχώρεση ζητούμε
δεν είμαστε σε στούντιο ήχου να τραγουδούμε
μα να σας μεταφέρομε θέμε μυσταγωγία
Έτσι λοιπόν ξεκίνησε μες στο YouTube κανάλι
κι ετσά και ξεκινήσαμε στο Facebook σελίδα…
Την Κρήτη αγαπημένη μας να δείξουμε του κόσμου
σ’αθρώπους κι άλλους π’αγαπούν, μα βρίσκουντε αλάργο
παρέες με τα όργανα στην Κρήτη πώς γλεντούνε.

Κρήτη αγαπημένη στο Facebook
Κρήτη αγαπημένη στο YouTube

20121207-181021.jpg