Just another WordPress.com site

Posts tagged “Μαντινάδες

ΑΝΔΡΕΑΣ ΡΟΔΙΝΟΣ – Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΛΥΡΑΡΗΣ

20130831-205954.jpg

Εις το παλιό το Ρέθυμνο, στην καστροπολιτεία,
ένα κοπέλι μπεγιεντά όσα γροικά στη λύρα
που κάθ’αργά στσι γειτονιές παίζουν κι αποσπερίζουν.
Τη μέρα οι ήχοι μέσα ντου, το βράδυ στ’όνειρό ντου,
γροικά και το ξημέρωμα ήχους απ’ τσι καντάδες.
Κι ετσά δεν ήταν και πολύ να του γενεί μαράζι,
να μάθει τέθοιο όργανο που ξεπερνά τη φύση.
Αντρέας ήταν στ’όνομα και Ροδινό τον γράφουν
με κύρη απ’τ’Ατσιπόπουλο τη βίγλα του Ρεθέμνους,
με μάνα απ’ τα Φρατζεσκιανά πιο πάνω τα Μετόχια.
Δίνει ο Θιός και έπιασε λύρα στα δυο του χέρια
και την εκάνει επέκταση ψυχής με μελωδίες
κι όσοι κι αν τον ακούσανε παντοτινά θυμούνται
κάθε σκοπό του Ροδινού να γλείφει την ψυχή τους.
Τον Ψύλλο απ’την Επισκοπή είχε για πασαδόρο,
που λένε πως πρωτόφερε στο Ρέθεμνος λαούτο
και μια βραδιά επαίξανε μαζί στην προκυμαία,
που τόσος κόσμος, λέγεται, δεν είχε ξανασμίξει.
Εβρέθηκε ο Χαρίλαος μαζί με τον Καντέρη
άρχοντες στ’Αποκόρωνα στο παίξιμο τση λύρας,
το Ροδινό καμάρωσαν, που μάγευε τα πλήθη
και είπανε πως γρήγορα ο πιο καλός θα γίνει.
Με Μπαξεβάνη ή Μπαξέ ταιριάξανε να παίζουν,
που’ταν αηδόνι στη λαλιά και άσος στο λαούτο
κι όπου ζυγιά επαίξανε, τον κόσμο ξεσηκώναν
κι ας ήτανε καλά-καλά αμούστακα κοπέλια.
Ο Ροδινός ερευνητής ήταν στην εποχή του
και τα χωριά εγύριζε παλιούς σκοπούς εζήτα
απ’τσι παλιούς λυράρηδες ν’ακούσει μελωδίες
και με το πάθος που είχενε, γρήγορα να μαθαίνει…
και γίνεται απ’τσι ξακουστούς λυράρηδες στην Κρήτη.
Η μοίρα όμως θέλησε βαριά να αρρωστήσει,
ενώ υπηρετούσενε φαντάρος την πατρίδα
και πάνω στην αρρώστια του προλάβανε να γράψουν
δυό δίσκους του γραμμόφωνου, πού’ναι στην Κρήτη ύμνοι.
Ο Μπαξεβάνης έπαιξε, χωρίς να τραγουδήσει,
λες κι ήξερε τι έμελλε να γίνει στο λυράρη
και κράτησε βαριά σιωπή, όπως νεκρούς τιμούνε.
Δεν πέρασε πολύς καιρός, στα εικοσιδυό του χρόνια
για πάντα να παγώσουνε μάτια, καρδιά, δοξάρι.
Μα ώστε να υπάρχουνε στην Κρήτη μερακλήδες,
θα παίζουνε γλυκούς σκοπούς, που ο Ροδινός αφήνει.

20130831-210137.jpg

Κρήτη αγαπημένη στο Facebook

Κρήτη αγαπημένη στο YouTube


ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

      Μήνας που τονε θέλουνε δύο φορές το χρόνο.
      Άρχοντας του καλοκαιριού γεμάτος φύσης κάλλη,
      στεφάνια με αροδαμούς και κλίματα στολίζουν
      και κρεμαστάρια κόκκινα, άσπρα και ροδισμένα,
      σταφύλια , σύκα και λογιώ λιαστά γλυκά καλούδια.
      Ολημερίς του τραγουδούν πουλιά, τζιτζίκοι, αθρώποι,
      έχει στη μέση του γιορτή τση πιο μεγάλης μάνας,
      τση Παναγιάς μας τση καλής, που βλέπει τα κοπέλια.
      Αύγουστος μήνας λέγεται γι’Αυτοκρατόρου χάρη,
      μα ο ίδιος Αυτοκράτορας είναι από τσ’άλλους μήνες.
      Κι ας λένε από Αύγουστο πως μπαίνει ο χειμώνας.
      Στο τόπο που γεννήθηκαν φέρνει ξενιτέμενους,
      να δουν γονέους και δικούς κι ούλους τσι συντοπίτες,
      λες κι έχουν όρκο ιερό δώσει σ’ αυτόν τον μήνα,
      όπου κι είναι να’ρχουνται στο τόπο απού τσι γέννα.

      Τούτος ο μήνας μου δώκε το πρώτο φως στον κόσμο…

Κρήτη αγαπημένη στο Facebook

Κρήτη αγαπημένη στο YouTube

20130825-185011.jpg


Με μόνη την αγάπη τους νά’χουν περιουσία.

Στο Κάτω Βαλσαμόνερο του Δυτικού Ρεθέμνου
ντελικανής αγάπανε μια νια στη γειτονιά του,
που από κοπέλια τάχτηκαν, όντε θα μεγαλώσουν,
ζευγάρι νά’ναι στη ζωή, ποτέ μη χωριστούνε.
Σφιχτοδεμένα νά’χουνε χέρια σε κάθε μπόρα,
ώστε να θέλει ο Θεός στη ζήση να τους έχει.
Ο νιός τ’Αγίου είχενε όνομα του μπροστάρη,
πού’ναι καβάλα στ’άλογο και τα θεριά παλεύει.
Η νια τ’Αγίου που μπορεί λευτέρωση να φέρει,
στους δράκους στα ονείρατα να δείξουνε μαχαίρι,
τη λευτεριά να φέρουνε σε ό’τι τσι ενώνει.
Νιός είναι ο Γιώργης, καλονιά είναι κι η Λευτερία,
στα δεκοκτώ του ήτονε κι αυτή στα δεκαφτά τζη,
όντε ζευγαρωθήκανε και πήραν ευλογία
απ’την Αγιά Παρασκευή που βλέπει το χωριό τους…
Δύσκολοι χρόνοι, ξέρανε ήντα τους περιμένει,
μα στέσανε το μπέτη τους τση φαμελιάς ασπίδα,
με μόνη την αγάπη τους νά’χουν περιουσία.
Κοπέλια αναθρέψανε πέντε στο φτωχικό τους,
αθρώπους να τα κάνουνε στση κατοχής τα χρόνια
και να τα καμαρώνουνε κι εκείνα να παιδιώνουν.
Οι δυο τους κανακέψανε δεκάξι εγγονάκια
κι αυτά τριαντατέσσερα δισέγγονα βλαστήσαν
και φτάξανε τρισέγγονα στο κόσμο να χαρούνε.
Ποτέ δεν εμαλώσανε, λόγια κακά δεν είπαν.
Ευχή για προίκα δώσανε στους γάμους των παιδιών τους
«Όπως καλοπερνούμενε κι εσείς αγαπημένοι
κι ούλα τα πέμπει ο Θεός, όντεν υπάρχει αγάπη»
αφήκε η αγάπη τους νάμι να τσι θυμούνται.
Σαν Ρώκριτου και Αρετής, που λέει ο Κορνάρος,
ετσά μεγάλη εγίνηκε και να μου το θυμάστε,
πως χρόνοι κι αν περάσουνε, θα τσι αναστορούνται.
Από το «τριανταεννιά» και πάει «δεκατρία»
χρόνια εβδομηντατέσσερα μαζί αγκαλιασμένοι.
Μα κέρδισε ο Χάροντας ο μαύρος, που χωρίζει
όλους τσ’αθρώπους στη ζωή στσι είκοσι τ’Αυγούστου,
τη Λευτερία επήρενε κι αντροκαλεί το Γιώργη.
Μα βλέπει άντρα το φιλί μέσα στο κρύο στόμα
να δίνει τ’αποχωρισμού και πάλι να τση τάζει,
πως δε ξεχνά τον όρκο του ούτε στον Κάτω Κόσμο.
Χόρτασε ο Γιώργης τη ζωή στα ενενήντα ένα.
Καλλιά’χει με το Χάροντα κάλπικα να παλέψει,
για να νικήσει ο Χάροντας, να βρει τη Λευτερία
νά’ναι στην άλλη τη ζωή πάλι μαζί για πάντα.
Κι είναι μαράζι να θωρεί κόσμο χωρίς εκείνη,
μα πάλι πέμπει ο Θεός υπομονή να κάνει.

Κρήτη αγαπημένη

Το κανάλι της παρέας


Το λένε κρητικό κρασί κι ας έχει γίνει ξύδι…

Τη γνώμη μου θέλω να πω…δε γράφω ιστορία
για μουσική που γνώρισα και ποιά θωρώ πορεία.

Όποιος γυρίζει τα χωριά τση Κρήτης θα γνωρίζει
δεν έχουν ίδια προφορά, εύκολα ξεχωρίζει.

Αλλιώς μιλούνε στα Χανιά, αλλιώς πέρα στη Στεία,
άλλη γροικάς στο Ρέθεμνος γή Κάστρου μελωδία

Και ένα-ένα τα χωριά ν’άκουγες μουσική τους
θα πεις υπάρχει διαφορά κι ας μοιάζουν μεταξύ τους

Γιατί τα λέω όλα αυτά;;…Μα θέλω να τονίσω
τσι μουσικές διαφορές κι απώς θα συνεχίσω.

Παλιά είχανε τα όργανα λύπες, χαρές να λένε
κι εδά γροικάς μες στη χαρά στα ξαφνικά να κλαίνε.

Τραγούδια και παρέες τους, τρόποι να διασκεδάζουν
κι εδά θωρείς δυο να λαλούν και δέκα να φωνάζουν.

Με την αστικοποίηση ήρθανε κι οι συλλόγοι
και γίνηκ’ ένας αχταρμάς -ίσως δραχμών οι λόγοι.

Ξεκίνησαν να σώσουνε έθιμα και αξίες
να σμίγουνε, ν’αναστορούν χωριών τους ιστορίες.

Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό το πράμα,
μα μπερδευτήκαν μουσικές και γίναν νέο κράμα.

Γεραπετρίτες μαθητές και δάσκαλοι Χανιώτες
δε γίνεται βιώματα να μάθουν με τσι νότες.

Δε ξέρει κισσαμίτικα καλά ο Λασιθιώτης
κι ούτ’ανατολικούς σκοπούς καλά ο Ρεθεμνιώτης.

Δεν έχουνε βιώματα να παίζουνε στο Κάστρο
τ’Άη Βασίλη τσι σκοπούς, όσο κι αν έχουν άστρο.

Τ’αποκορωνιώτικα, όσο κι αν μελετήσεις,
άμα δεν έχεις πρότυπο, τον Πιπερή ν’αφήσεις!

Μουντάκη λύρα άκουσε, μ’αυτό θά’χει ουσία
παρέες αλφιανές αν βρεις και όχι τα μουσεία.

Πήγε ο Μούντης στσ’ουρανούς, λύρα να δείξει σ’άλλους,
βρες τσι καλούς του μαθητές να έχεις για δασκάλους.

Δεν παίζουν τα στερουσιανά όπως ο Τζιβιδίκος
κι όσο κι αν φας το όργανο, ο κόπος πάει αδίκως.

Ούτε καλά το Σκορδαλό δεν ημπορείς να νιώσεις,
άμα παρέες Μέλαμπες και Σπήλι δε στελιώσεις.

Το Τζέγκα και το Χάρχαλη, Μαύρο και Κουτσουρέλη
δεν τονε νιώθεις αν δε ζεις για χρόνους στο Καστέλι.

Το πεντοζάλι στα Σφακιά, στο Ρέθεμνος η σούστα
στο Μαλεβίζι καστρινό, αγκαλιαστό στον Κρούστα.

Συρτά καλά στην Κίσσαμο με την παλιά αξία
και κοντυλιές Γεράπετρο, Αμάρι και Σητεία.

Βέβαια παίζουνε παντού τση Κρήτης μελωδία,
μ’αλλιώς το ζει κάθε χωριό κι αλλιώς μες στα ωδεία.

Και θα μου πεις εφύγανε, πάνε τα χρόνια εκείνα,
μ’άλλο να κολυμπάς γυαλό και άλλο στην πισίνα.

Αυτό το κράμα σήμερο κάθε καρές καρύδι
το λένε κρητικό κρασί κι ας έχει γίνει ξύδι.

Παλιά ήσαν οι δουλειές σκληρές, μ’αν ήταν πανηγύρι,
όλα τα παραμέριζαν για του γλεντιού χατήρι.

Λίγες εδά είν’οι δουλειές και γλέντι όπου βραδιάζεις,
μ’αν κάθε μέρα τρως αρνί, λαμπρή τηνε λογιάζεις;

Δε παίζουν μόνο καστρινό, συρτό, τριζάλι, σούστα,
μα ό’τι τραβά η όρεξη στων πελατών τα γούστα.

Στη λύρα μ’ευρωπαϊκούς παλιά χορεύαν ντάμα,
ανάγκη ήτανε του νιού νά’ναι τση νιας αντάμα….

Μα σήμερο έχει μαγαζιά ό’τι ποθείς ν’ακούσεις.
Δεν είν’ανάγκη όπου συρτά με βαλς μαζί να λούσεις.

Δε φταίνε μόνο οι μουσικοί, μα πιο πολύ οι φίλοι,
που θέλουν πιο πολύ να δουν, παρά ν’ακούσουν χείλη.

Δεν ξέρουν να χωρίζουνε το στάρι από την ήρα
και βρίσκουνε ποιός θέατρο παίζει μαζί με λύρα.

Οι μουσικοί που γνήσιες παίζουνε μελωδίες,
υπάρχουν και τσι μουσικές θα πάψουν αμαρτίες.

Υπάρχει τρόπος μουσικούς να βρεις να δοκιμάσεις…
Άσε τ’αυτί σου στο σκοπό να δεις, θ’ανατριχιάσεις;

Εκιά που ακούς τ’όργανα κι αγγίζουν την ψυχή σου,
για μερακλήδες παίζουνε, δείξε την προσοχή σου!!!

Πιστεύω δύναμη ψυχής έχει αυτός ο τόπος
κι έχει μεράκι μη χαθεί ο γνήσιος ο τρόπος!

Συγνώμη αν σε κούρασε η γνώμη μου που είδες,
δεν ξέρω αν είμαι μερακλής, μα είναι για μερακλήδες!!!

20130608-232705.jpg


Πίσω να σε γιαγείρουνε στον τόπο που σου πρέπει…

Αέρα ανατολικό γυρεύω να γητέψω,
όσα του λέω να γροικά, τη χάρη να μου κάνει,
να ‘ρθει στση χώρας τα στενά και να γλυκοφυσήξει,
την εδική σου μυρωδιά να πέψει του Ρεθέμνους.
Να τη μυρίσουνε καλά ούλοι οι μερακλήδες,
να κάνουνε συνεπαρσά να μπούνε οθέ ν-το Κάστρο,
πίσω να σε γιαγείρουνε στον τόπο που σου πρέπει…
σε μερακλίκια για να ζεις γιατί ‘χεις τέτοιο αίμα.
Κι οι φλέβες ετσά θέλουνε κι εδά ‘ναι στερημένες…
Κι απός θα βρω καλό ασκί από πιτίδιο ρίφι,
να κλείσω μέσα δυτικούς αέρες μη φυσούνε.
Ποτέ να μη φυσήξουνε από ‘παέ προς Κάστρο…
Θα κλείσω κι ανατολικούς μη μ-πάρουν μυρωδιές σου
και τσι σκορπίσουν στα Χανιά,για θα ‘χουμε τραβάγιες…
Να ‘ναι η δική σου μυρωδιά σ’ αυτούς που ξεχωρίζουν,
ποιές μυρωδιές χρειάζουνται και από ποιά βοτάνια…
Η αναπνοιά όντε θα μπει στο μπέτη να’χει χάζι !!!

Κρήτη αγαπημένη στο Facebook

Κρήτη αγαπημένη στο YouTube

20130104-123651.jpg


Κρήτη αγαπημένη

Στο Ρέθεμνος πριν κάμποσα χρόνια σε μια παρέα
δυο μερακλήδες σμήξανε και πιάσανε κουβέντα
και πέρασαν και άλλοι δυο κι είπαν κρασί να πιούνε
Και πάνω που κεφίζανε, τα όργανα κουρδίζουν
και στέσανε μια μάζωξη σα τα παλιά τα χρόνια
και η κουβέντα στράφηκε σ’ήχους που ξεχαστήκαν
Αναθιβάνουν εποχές που σμήγαν οι αθρώποι
στην Κρήτη με ψωμί κι ελές, με τσικουδιά και λύρα
και σιγανά και όμορφα γλεντίζανε για μέρες
σε ήχο μερακλήδικο που βγάζουνε οι κόρδες
κι ετσά αποφασίσανε πάλι να την ορίσουν
την εσμηγιά τους πιο συχνά, γιατί αυτό μερώνει
και στην πορεία η φιλιά σα του κισσού τα φύλλα
εφούντωσε και στόλισε με τσι βλαστούς που σέρνει
λύρες, λαγούτα, μπουλγαριά, θαμπιόλια, μαντολίνα
ασκομπαντούρες και βιολιά κι ό’τι ορίζει ο τόπος
μαζώνουντε και παίζουνε σκοπούς και μελωδίες
και τσι παρέες στένουνε στη Κρήτη οπού κι αν είναι
όπως καλογλεντήζανε παλιά οι μερακλήδες
…………………………………
Κι αν αγαπούμε τα παλιά, ζούμε στην εποχή μας
στην εποχή του ίντερνετ και τση τεχνολογίας
δε θέλουνε ηλεκρισμό τα όργανα να παίζουν
όμως μπορούν με βίντεο και άλλοι να τα θωρούνε
Μας ταξιδεύει νοερά μία φωτογραφία
που στέλνομε στο ίντερνετ από τσι εσμηγιές μας
ξεκίνησε να τά’χομε προσωπικά αρχεία
μα όμως μοιραστήκαμε μ’όλους τσι μερακλήδες
έστω με τρόπο νοερό μαζί μας στην παρέα…
Δεν είμαστε οι καλύτεροι σε βίντεο κι εικόνα
μα φαίνεται ξεκάθαρα στημένα πως δεν είναι
τα λάθη μας κι αν γίνουντε συγχώρεση ζητούμε
δεν είμαστε σε στούντιο ήχου να τραγουδούμε
μα να σας μεταφέρομε θέμε μυσταγωγία
Έτσι λοιπόν ξεκίνησε μες στο YouTube κανάλι
κι ετσά και ξεκινήσαμε στο Facebook σελίδα…
Την Κρήτη αγαπημένη μας να δείξουμε του κόσμου
σ’αθρώπους κι άλλους π’αγαπούν, μα βρίσκουντε αλάργο
παρέες με τα όργανα στην Κρήτη πώς γλεντούνε.

Κρήτη αγαπημένη στο Facebook
Κρήτη αγαπημένη στο YouTube

20121207-181021.jpg


Αφιέρωμα στο Ατσιπόπουλο Ρεθύμνου

T’ Ατσιποπουλιανό κρασί μας κάνει σα κοπέλια …
αν είναι από τση «Μαδαρής» τα φημισμένα αμπέλια!!!

Άχι Ατσιπουλιανό κρασί από παλιές κουρμούλες…
Μα να ‘ναι από τη «Τζιανανή» με τσι καλές πεζούλες!!!

Άχι Ατσιπουλιανό κρασί γεμάτο το λαίνη
και να ´χω τη παρέα σας σταλέ να μη μ-πομείνει !!!

Άχι Ατσιπουλιανό κρασί «τσαρδάνα» «κουμινάτα»!!!
Ποιος πίνει και δε μπεγεντά και δε ποθεί τα νιάτα !!!

Ατσιποπουλιανό κρασί,ρακί και παξιμάδι
Και με παρέα διαλεχτή γλεντίζω και στο Νάδη !!!

Ατσιποπουλιανό κρασί ψωμί κι ελές για να ‘χω …
Νιώθω γερός και δυνατός και στέκω σα ν-το βράχο !!!

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΠΑΡΕΕΣ ΜΕ ΛΥΡΕΣ ΚΑΙ ΛΑΟΥΤΑ ΣΤΟ ΑΤΣΙΠΟΠΟΥΛΟ

20121005-092416.jpg

20121005-092538.jpg

20121005-092637.jpg

20121005-092806.jpg

20121005-092912.jpg

20121005-093051.jpg

20121005-093137.jpg