Just another WordPress.com site

Posts tagged “Γαγάνης Γιώργης

ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΜΑΣ…ΣΤΗ «ΜΝΗΜΗ» ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΓΙΑΚΟΥΜΑΚΗ

Λένε η Κρήτη διαφορά έχει από τσ’ άλλους τόπους,
μα ίδιους μας εκάνανε σαν ούλους βρήκαν τρόπους!

Για τσι παράδες πόλεμο κι ας έχουνε κηρύξει,
εις στο βωμό τους τσι αρχές τις έχομε βροντήξει…

Πατρίδα, οικογένεια, θρησκεία, μας σμιλεύουν,
μας είπαν πως αγράμματοι ειν΄ όσοι τα πιστεύουν.

Ανοίξετε τα μάθια σας μας είπαν για το χρήμα,
πάρετε κάρτες, δάνεια πριν φύγουν κι είναι κρίμα.

Να τρώτε και να ντύνεστε όπως τσι ευρωπαίους,
η μουσική κι γλώσσα τους μας κάνει πιο σπουδαίους.

Τη γη που σας ανάθρεψε μη τη καλλιεργείτε,
στα σούπερ μάρκετ και πουλιού το γάλα θα το βρείτε

Βλέπετε τηλεόραση, δείξτε και στα παιδιά σας,
ανοίξετε το Ίντερνετ να βρείτε τη χαρά σας

Δουλεύετε ολημερίς να μαζευτεί το χρήμα,
αυτόματες οι πληρωμές γίνουνται μ΄ ένα βήμα!

……………………………………………………….

Και ξαφνικά ξυπνήσαμε το χρήμα μας τελειώνει
και πίσω να γυρίσομε θεμε μα δε σηκώνει.

Έτσι το θέμα τ’ άτυχου του φοιτητή Βαγγέλη
δικός μας πόνος γίνεται και μας πληγώνουν βέλη.

Φοβούμαστε τα σφάλματα μπροστά μας μη θεριέψουν,
στσ’ αυτόματους π’αφήκαμε παιδιά μας ν΄ αναθρέψουν!

Τους μάθανε πως στη ζωή για να σε πουν “μεγάλο»,
όπως το ψάρι να σε δουν που τρώει το να τ’αλλο!

Φταίει η Κρήτη είπανε με τσι παλικαράδες,
λες και δεν γέμισε ο ντουνιάς δικούς τους μαθητάδες

Όλοι μαζί τα κάναμε πρέπει ν αποδεχτούμε,
να ψάξουμε τς αξίες μας σαν έθνος να σωθούμε.

Παλιά μυαλά κι αν είπανε παππούδες και γονέους,
αυτούς θα πρέπει να γροικούν κι όχι τσι αρουραίους

Πολλές γενιές μεγαλώσαν με τα παλιά μυαλά τους
μα τσι καινούργιες βλέπουμε ποιά ‘ναι τα ξέτελα τους!

Γιώργης Γαγάνης

Advertisements

Κοινωνικά δίκτυα ή …δίχτυα;

Για δίχτυ ή για δίκτυα να πω θα προσπαθήσω,
αυτά που λεν κοινωνικά, μα από που θ’αρχίσω…

Ν’αρχίσω από τα παλιά, που όσο ζω θυμούμαι,
να φτάξω ως τσι μέρες μας, που βλέπω και λυπούμαι.

Πριν έρθει ρεύμα στα χωριά, είναι η εποχή μου,
δύσκολα χρόνια, έλεγα, πως είχε η ζωή μου.

Δύσκολα από κούραση, γιατί δουλεύαν χέρια,
με τσι σκαλίδες σκάφτανε και κυνηγούσαν λέρια.

Από το πρώτο φως τσ’αυγής δουλειές ‘σαμε το βράδυ,
να πιείς νερό ή να πλυθείς, σέρνεις απ’το πηγάδι.

Μα σαν η μέρα έσβηνε και θελα πας στο σπίτι,
θελα δειπνήσεις ό’τι βρεις, χωρίς να’ρθεί στη μύτη.

Μετά το δείπνο καθ’αργά αρχίζαν οι βεγγέρες,
στα σπίθια αθρώποι σμήγανε εκείνεσας τσι μέρες.

Ο γης θελα βαστά ρακή, ο άλλος αστραγάλια,
δε θέλαν κόκκινα χαλιά, προσκλήσεις, παρακάλια.

Τα γέλια, τα πειράγματα είχανε τα πρωτεία,
τση ζήσης κατορθώματα πλέκαν για ιστορία.

Κι αν στη βεγγέρα είχανε και μερακλή λυράρη,
ξεχνούσαν την επαύριο για τση παρέας χάρη.

Αυτά το άγχος έδιωχνε, το ξόρκιζε τ’αέρα
και το πρωί με όρεξη παλεύανε τη μέρα.

Το μόνο άγχος είχανε αν ο Θεός θα βρέξει,
για να μη πω πως στσι πολλούς ήταν άγνωστη λέξη.

Και φτάνομε στο σήμερο, σαν μηχανές γλακούμε,
φίλους, γειτόνους, συγγενείς καθόλου δε θωρούμε.

Κάμαμε κόσμο ψεύτικο, εικονικό τον λέμε
κι ούλοι γατέμε ψεύτικος πως είναι, μας τον θέμε.

Δεν σμήγουμε από κοντά τσι φίλους μας να δούμε,
στο Facebook γυρεύουμε αν είναι να τσι βρούμε.

Άθρωπος μπλιο την πόρτα μας δε λέει να χτυπήσει,
ούτ’αδερφός δεν έρχεται, α δε τηλεφωνήσει.

Πρέπει να έχουν ραντεβού στα σπίθια μας να μπούνε
και νά’χουνε στα χέρια τους δώρα να μας κρατούνε.

Με άδεια χέρια δε μπορεί κανείς να ξεπορτήσει
κι αν απ’το Νότο είμαστε, μοιάζομε από τη Δύση.

Κι εδά απού δεν έχομε παράδες να σκορπούμε,
με δόσεις πέρνομε PC για να δικτυωθούμε.

Τη λύρα για να δούμενε με στο YouTube θα βρούμε
κι ετσά δε θέλει έξοδα για να μερακλωθούμε

Νά’χεις γνωστό στην Αμερκή, γείτονα τον λογιάζεις,
στο Skype κάνεις ένα κλικ κι αμέσως κουβεντιάζεις.

Δε λέω ότι άχρηστη είναι η τεχνολογία,
μα χάνονται η ζεστασιά, πολιτισμός κι αξία

Άλλο’ναι εις στο Facebook μάθια να σε διαβάζουν
κι άλλο δυο μάθια δίπλα σου ζεστά να σε κοιτάζουν.

Ψεύτικο κόσμο εικονικό δείχνομε στα παιδιά μας
κι εύχομαι καλά ξέτελα νά’χουν τα γεραθιά μας.

Ατσιπόπουλο 11-12-2013

20131211-120159.jpg


Κρήτη αγαπημένη

Στο Ρέθεμνος πριν κάμποσα χρόνια σε μια παρέα
δυο μερακλήδες σμήξανε και πιάσανε κουβέντα
και πέρασαν και άλλοι δυο κι είπαν κρασί να πιούνε
Και πάνω που κεφίζανε, τα όργανα κουρδίζουν
και στέσανε μια μάζωξη σα τα παλιά τα χρόνια
και η κουβέντα στράφηκε σ’ήχους που ξεχαστήκαν
Αναθιβάνουν εποχές που σμήγαν οι αθρώποι
στην Κρήτη με ψωμί κι ελές, με τσικουδιά και λύρα
και σιγανά και όμορφα γλεντίζανε για μέρες
σε ήχο μερακλήδικο που βγάζουνε οι κόρδες
κι ετσά αποφασίσανε πάλι να την ορίσουν
την εσμηγιά τους πιο συχνά, γιατί αυτό μερώνει
και στην πορεία η φιλιά σα του κισσού τα φύλλα
εφούντωσε και στόλισε με τσι βλαστούς που σέρνει
λύρες, λαγούτα, μπουλγαριά, θαμπιόλια, μαντολίνα
ασκομπαντούρες και βιολιά κι ό’τι ορίζει ο τόπος
μαζώνουντε και παίζουνε σκοπούς και μελωδίες
και τσι παρέες στένουνε στη Κρήτη οπού κι αν είναι
όπως καλογλεντήζανε παλιά οι μερακλήδες
…………………………………
Κι αν αγαπούμε τα παλιά, ζούμε στην εποχή μας
στην εποχή του ίντερνετ και τση τεχνολογίας
δε θέλουνε ηλεκρισμό τα όργανα να παίζουν
όμως μπορούν με βίντεο και άλλοι να τα θωρούνε
Μας ταξιδεύει νοερά μία φωτογραφία
που στέλνομε στο ίντερνετ από τσι εσμηγιές μας
ξεκίνησε να τά’χομε προσωπικά αρχεία
μα όμως μοιραστήκαμε μ’όλους τσι μερακλήδες
έστω με τρόπο νοερό μαζί μας στην παρέα…
Δεν είμαστε οι καλύτεροι σε βίντεο κι εικόνα
μα φαίνεται ξεκάθαρα στημένα πως δεν είναι
τα λάθη μας κι αν γίνουντε συγχώρεση ζητούμε
δεν είμαστε σε στούντιο ήχου να τραγουδούμε
μα να σας μεταφέρομε θέμε μυσταγωγία
Έτσι λοιπόν ξεκίνησε μες στο YouTube κανάλι
κι ετσά και ξεκινήσαμε στο Facebook σελίδα…
Την Κρήτη αγαπημένη μας να δείξουμε του κόσμου
σ’αθρώπους κι άλλους π’αγαπούν, μα βρίσκουντε αλάργο
παρέες με τα όργανα στην Κρήτη πώς γλεντούνε.

Κρήτη αγαπημένη στο Facebook
Κρήτη αγαπημένη στο YouTube

20121207-181021.jpg


Κρήτη αγαπημένη μου !!!!

Κρήτη αγαπημένη μου και ήντα λόγια να βρω..
θα πω πως είσαι αγαπητή σε όσους σε γνωρίζουν…
Μα και σ’αυτούς που μοναχά το νάμι σου γροικούνε…
Κουκίδα μέσα στο γιαλό κυματοχτυπημένη,
αντέχεις μπόρες των πολλών που θέλησαν να’ρθούνε
ν’αλλάξουν τη σημαία σου, τα κάστρα σου δικά τους.
Για το λαό σου, σκέφτομαι, τον ταλαιπωρημένο
που και παλιά μα και εδά τον γυροτριγυρίζουν
να τόνε κάνουν σκλάβο τους, αν όχι με ντουφέκια,
με τσι παράδες μάχουντε εδά να τον ξεκάμουν.
Δε μάθανε πως τα λεφτά νομίσματα τα λένε.
Νομίζουν όσοι τά’χουνε, ψυχές πως θ’αγοράσουν.
Μα πρέπει ο καλός Θεός νά’ναι με τη μεριά σου
και βλέπει, πρέπει, τ’άδικο και το καταδικάζει
και ευλογά τσ’αθρώπους σου να στέκουντε μπεντένια.
Δε θα γενούμε όπως αλλού φυγάδες απ’τον τόπο,
τον τόπο που ευλόγησε, θέλει να κατοικούμε.
Και ας χαράκια έχομε, αρόλιθοι μαζώνουν
νερό να ξεδιψάει η γης και να καρποφορίσει
το λίγο χώμα πού’χομε, φτάνει αν το δουλέψουν
με όρεξη και θέληση ψωμί να αποδώσει
και με τ’ασημοπράσινα δεντρά τα βλογημένα
λάδι κι ελές θα δώσουνε σ’άξιους δουλευτάδες
και με τ’αμπέλια πού’χωμε σ’απόκρημνες πεζούλες
νάμα να μεταλάβομε, κρασί ν’αντριωθούμε…
Να παίξουν λυρομπάντουρα όμορφες μελωδίες
κι άμα δεν είναι όργανα ριζίτικα θα λέμε…
Παρέες θα ξετρέχομε γιατί ‘χει μερακλήδες !!!!
ό’τι ευλόγησε ο Θεός , έχει αυτός ο τόπος!!!!

Κρήτη αγαπημένη στο Facebook

Κρήτη αγαπημένη στο YouTube

20121207-130017.jpg